|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Formaty video kasetowe:
Digital Audio Video:
Formaty dysków video:
Formaty kasetowe audio:
|
Znajdujący się w mojej kolekcji magnetowid formatu BETA (BETAMAX-oznaczenie SONY, BETACORD-oznaczenie SANYO) oferuje znacznie lepszy obraz i dźwięk od VHS. Walory systemu opisane poniżej. Obraz na taśmie video zapisywany jest przez wirujące głowice na ukos tzw. helikalny system zapisu, od jednej krawędzi do drugiej, gdzie kąt nachylenia i wielkość bębna wizyjnego decydują o długości ścieżki a zatem i jakości zapisu. Tabela przedstawia porównanie tych dwu systemów.
format video BETA (SUPERBETA) VHS (VHS-HQ) rozdzielczość pozioma (linie) 270 (290) 230 (240) średnica bębna (mm) 74,5 62 kat nachylenia głowic ±7º ±6º długość ścieżki wizyjnej w (m/s) 5,83 4,85 szerokość ścieżki wizyjnej (μm) 33 49 prędkość przesuwu taśmy (cm/s) 1,87 2,34 zużycie taśmy na 1 godzinę nagrania (m²) 0,86 1,07 dynamika obrazu 43dB 40dB szerokość ścieżki audio (μm) 1,00 1,05
szerokość taśmy (mm) 12.5 12.5
wymiary kasety
156x96x25
188x104x25 dynamika i pasmo dźwięku 50-8000Hz 40dB* 70-8000Hz 40dB max długość nagrań (min) 215 300
* - Parametry podobne, lecz dźwięk w BECIE pomimo mniejszego przesuwu
taśmy jest naprawdę dużo lepszy; mniejsze szumy, eksponowane pasmo
średnie, bardzo przejrzyste wysokie i ciepły analogowy dźwięk bez
"metalicznego" nalotu, typowego dla cyfrowych nowinek.
A co to oznacza przy zwykłym użytkowaniu - fantastyczne
kolory zwłaszcza kolor skóry ludzkiej, kolor
niebieski i zieleń, brak zniekształceń i wyjątkowa stabilność, w każdym razie nie
przypomina obrazu z "kasety". Dodając do tego rozdzielczość prawie 300 lini otrzymujemy obraz dużo lepszy nie tylko od VHS ale od całkiem udanego
formatu Video 8mm.
Wyjątkową trwałość taśmy uzyskano poprzez wyeliminowanie
kręcącego się bębna
- w formacie BETA wiruje tylko cieniutka płytka z
głowicami - bęben jest nieruchomy.
Taśma wywlekana jest tylko jednym
zabierakiem; chroni to taśmę przed zagięciami podczas oplatania bębna.
Ciekawostka - BETA umożliwia prawidłowe
nagrywanie programów z VHS i DVD kodowanych w systemie Macrovision. W niektórych modelach format BETA umożliwił oczywiście zapis dźwięku HiFi. W przeciwieństwie do VHS-HiFi, gdzie wysokiej klasy fonia zapisywana jest w głębszej warstwie taśmy (tzw. wybieranie głębokościowe) przez dodatkowe 2 głowice, dźwięk HiFi BETY zapisywany jest razem z obrazem na znacznie wyższej częstotliwości co dodatkowo daje reprodukcję dźwięku z absolutnie studyjną jakością. Użytkownicy VHS-HiFi z pewnością wiedzą też o częstych chwilowych zanikach foni przy nawet lekko zgiętej taśmie. BETA nie zna tego problemu.
Pod koniec lat 80-tych, wprowadzono na rynek
ulepszony format VHS a właściwie całkiem nowy system S-VHS. Trudno
porównywać 400 liniowy S-VHS z opisanym tu formatem po względem
rozdzielczości, jednak Betamax lepiej rejestruje kolor, innymi słowy
obraz jest bardziej nasycony, zakłócenia kolorów mniejsze pomimo niższej
częstotliwości zapisu.
W odpowiedzi na S-VHS, SONY odpowiedziała 500-liniową ED-BETĄ, niestety
tylko na rynku japońskim i amerykańskim. Profesjonalna wersja tzw.
BETACAM SP była najbardziej rozpowszechnionym systemem studyjnym w latach 90-tych, zastępowana
obecnie przez BETACAM SX oraz DIGITAL BETACAM. Innymi słowy BETA IS BETTER. Zapraszam na inne strony, choć
wystarczy jedna dobra, na której jest też mój skromny udział - Sanyo VTC 6000
opis oraz fotografie.
|